twee heren

Twee heren excurseren door dagelijks land
Wandelen en flaneren langs ’s heren wegen
Goedgemutst en met alle zorgen aan de kant
Kijk om je heen en wellicht kom je ze tegen

Op ontdekkingstocht door het landschap van Wolluk
Verwonderd door alles wat ze tegenkomen
Reizen en mijmeren worden woorden van geluk
Twee heren op stap, twee heren aan het dromen.

over twee heren

Hans Branderhorst en Joep Trommelen zijn op en top Wolluks. Toch verwonderen zij zich nog steeds regelmatig over hun stadje. Over plaatsen, mensen en gebeurtenissen. Daarom gaan zij regelmatig voor Wolluk.nl op excursie, wandelend of fietsend en zich vooral verwonderend. Daarna schrijven ze elkaar brieven met hun gedachten. Hier verzamelen we de briefwisselingen van twee heren.

Beste Hans,

Ja, ik heb bij nader inzien nog een andere verklaring: deze ambtenaar had meteen al in de gaten dat de objectroute eigenlijk één grote grap is! En dan kan er nog wel eentje bij...
Nuenen en Zundert hebben Van Gogh, wij hebben Rembrandt. Zoiets. Nog later dan de Late Rembrandt in het Rijksmuseum.
Het feit dat wij niet wisten van het bestaan van dat hilarische Rembrandtbordje zegt genoeg: niemand weet dat, net zoals niemand weet wat die objectroute voorstelt. Het heeft allemaal een erg hoog Koefnoen- en Draadstaalgehalte.
Eén ding mogen we niet vergeten: aan het begin van deze eeuw zwom Nederland nog in het geld. Ook bij de gemeenten klotste de poen – toen nog guldens – tegen de plinten omhoog. Wat Pim Fortuyn de puinhopen van Paars noemde had in ieder geval niks met de financiële situatie van ons land te maken, zo veel is zeker. Dus mocht er uitgegeven worden! Zelfs aan de Objectroute. Terwijl er nu moeilijke keukentafelgesprekken moeten plaatsvinden als een behoeftige bejaarde hulp nodig heeft. Er is in vijftien jaar veel veranderd, Hans! In de tijd van de komst van de Objectroute ging het ook nog goed met ons aller RKC! Het begin van deze eeuw was natuurlijk een Belle Epoque, in meerdere opzichten, ook in ons Wolluk. En daar horen ook uitwassen bij als deze route... Want wie het goed heeft, hoeft niet zo nauw te kijken. Laten we dat nu ook maar proberen: niet te hard oordelen over de bedenkers van de route. Dat waren kinderen van hun tijd.

Beste Joep,

En wij zijn kinderen van onze tijd, toch? Dat waren we toen en dat zijn we nu nog. Mijn idee is om er een alternatieve route van te maken. We zijn het er over eens dat de objectroute in zijn huidige vorm niet meer van deze tijd is. Iedereen weet met één druk op een knop waar hij moet zijn en hoe hij moet rijden. Maar omdat dat ding er nou eenmaal staat, en een hoop geld gekost heeft, zou het leuk zijn er iets anders van te maken. Dan hoeven er slechts nieuwe stickers gedrukt te worden met nieuwe aanwijzingen. Rembrandt laten we staan, verzinnen we nog iets voor.
We zouden beeldende kunstenaars kunnen vragen om ruimtelijke objecten te verzinnen en/of te plaatsen. Bijzondere gebouwen kunnen een rol spelen. Gedichten langs de route. Grote objecten, kleine objecten, ronde, schele, UF-objecten. Je kunt het zo gek niet bedenken. Kortom, een alternatieve toeristische route, kopje koffie met een Wollukse slof ergens onderweg. In anderhalf uur fiets je zo door Waalwijk, hebt een geweldige ervaring en steek je ook nog iets op van wat je meekrijgt.
Laten wij, als kinderen van onze tijd, iets meegeven aan de stad die ons dierbaar is. Het kost geen drol en het is ludiek scoren. Dat kunnen we wel gebruiken in deze tijd.

Objectroute Objectroute