twee heren

Twee heren excurseren door dagelijks land
Wandelen en flaneren langs ’s heren wegen
Goedgemutst en met alle zorgen aan de kant
Kijk om je heen en wellicht kom je ze tegen

Op ontdekkingstocht door het landschap van Wolluk
Verwonderd door alles wat ze tegenkomen
Reizen en mijmeren worden woorden van geluk
Twee heren op stap, twee heren aan het dromen.

over twee heren

Hans Branderhorst en Joep Trommelen zijn op en top Wolluks. Toch verwonderen zij zich nog steeds regelmatig over hun stadje. Over plaatsen, mensen en gebeurtenissen. Daarom gaan zij regelmatig voor Wolluk.nl op excursie, wandelend of fietsend en zich vooral verwonderend. Daarna schrijven ze elkaar brieven met hun gedachten. Hier verzamelen we de briefwisselingen van twee heren.

Beste Joep,

Wat een spektakel kan het aanleggen van een stuk weg zijn. Het is niet even wat piketpaaltjes zetten en dan gaan asfalteren. Was het maar zo makkelijk! Nee, wat ze daar in die hoek van Waalwijk aan het doen zijn, is een wonderlijke logistieke en bouwkundige operatie. Wat nu nog een spaghetti van wegen, afslagen, omleidingen en vele gele borden is, moet straks geruisloze kruispunten van doorstromend verkeer worden. Onderlangs en bovenlangs rijden over een tijdje voertuigen Waalwijk in en uit of nemen de juiste afslag zonder gehinderd te worden door vervelende verkeerslichten.
Overal zijn op dit moment nog zo’n 120 gehelmde wegenbouwers in gele hesjes bezig aan hún stukje van het gigantische geheel. Grondwerkers, gravers, asfalteerders, betonstorters, palenzetters, schilders en wat al dies meer. Een heel gedoe dus. En het mooie is dat alle verkeer gewoon door kan rijden, weliswaar hier en daar wat aangepast maar het rijdt door. Net als het werk.

Beste Hans,

Dat is wat mij nog het meest verbaast; dat alles door kan blijven rijden, ondanks alle complicaties, gestuurd door een onzichtbare hand. Ok, af en toe is er een kleine file, rijdt alles wat langzamer of is er een nachtje of wat een afsluiting, maar voor grote problemen zorgt dat niet. Je gaat je bijna afvragen of al die extra stroken straks wel echt nodig zijn! Nu gaat het toch ook goed? Zelfs het Eftelingverkeer ondervindt geen problemen.
Het lijkt wel alsof dit hele project ergens vanuit een hokje door een hyperintelligent 'masterbrein' of een super-schaakcomputer wordt aangestuurd, waarbij vele zetten vooruit wordt gedacht.
Telkens als ik er 'overheen rij' is het project weer veranderd: daar weer een berg zand erbij, hier weer een strook zand die een op- of afrit moet worden... De bouwput krijgt zo iets organisch, alsof het een levend ding is dat langzaam groeit op weg naar volwassenheid. Met ergens een opperwezen dat al lang weet hoe het allemaal afloopt. Je zou er haast religieus van worden, maar dat was ik toch echt niet van plan!

N261 N261